Epigraf, Uzak Ülke projesinin elemanıdır

Öyle dağıldın ki bana / Aşkın ağzımda kaldı | Haydar Ergülen

sone 132 / William Shakespeare


Vurgunum gözlerine, o gözler acır bana:
Bilirler, yüreğin hor görüp işkence eder;
Seven yaslılar gibi kara çekmiş sırtına,
Kıvranışımı özlü bir şefkatle süzerler.
Sabahleyin göklerde ışıyan güneş bile
Yaraşamaz Doğunun soluk yanaklarına,
Akşama yol gösteren gür yıldız, görkemiyle
Böyle ışık saçmaz loş Batının yarısına:
Yaşlı gözlerin daha çok yaraşır yüzüne.
Bana da bir pay ayır yüreğindeki yastan:
Seni yas daha güzel gösterir ele güne;
İşte acıma duygun sana biçilmiş kaftan.
"Güzel ancak karadır," diye yemin ederim,
Senin renginden yoksun olan çirkindir derim.

Sonet no. 132.

Thine eyes I love, and they, as pitying me,
Knowing the heart torment me with disdain
Have put on black, and loving mourners be,
Looking with pretty ruth upon my pain.
And truly not the morning sun of heaven
Better becomes the grey cheeks of the east,
Nor that full star ushers in the even
Doth half that glory to the sober west
As those two mourning eyes become thy face.
Oh, let it then as well beseem thy heart
To mourn for me, since mourning doth thee grace,
And suit the pity like in every part.
Then will I swear beauty herself is black,
And all they foul that thy complexion lack.




William Shakespeare
'Tüm Soneleri' Can


William Shakespeare'den sone 132
http://epigraf.fisek.com.tr/index.php?num=576
Seher Özçelik tarafından, 13/07/2001 tarihinde gönderildi.
Epigraf: Online Türkçe Edebiyat Arşivi | http://epigraf.fisek.com.tr

epigraf     Bir önceki eser:   Bir Yalnızlık İkindisi / Emre Sururi
<<< -- Rasgele bir eser -- >>>
   Bir sonraki eser:   sone 139 / William Shakespeare