Epigraf, Uzak Ülke projesinin elemanıdır

Çiçeğim, bu yaşamak değil / Tek tek / Ne geceler bir şeye benzer, ne yollar böyle / Tek tek | Fazıl Hüsnü Dağlarca, Yalnızca

Gül Amca / Hulki Aktunç


Esmiyor bir türlü. Yaz ağır. Şıkır şıkır akasya bile çökmüş sıcağın içine,
kıpırdamıyor. Musluk da sıcak. Sabahın bin bir habercisi, kuşlar, sessiz.

Oysa birkaç gün önce kuşlar uyandırmıştı beni. Bin bir haberle.

Her biri bambaşka ötüyor. Gülmeye başlamıştım yatağımda. Bir kuş, inatçı
bir kuş, tek düze bir ses çıkarıyordu. "Cok cok."

"Cok cok," o kadar.

"Bu kuş bir eleştirmen olabilir," diye düşünmüş o yüzden de gülmeye
başlamıştım. Öyle ya, sonsuz bir ezgi bolluğu karşısında, yalnızca "cok cok,"
diyordu. Bellediği bir şeyi, seni gidi taşkafa, değişik mi değişik her ses
karşısında yineliyordu. Israr kuşu. Kuşların eleştirmeni.

(a)
Bu işler İstanbul'da oldu. Gül Amca'nın bir kedisi, kedisinin de bir Gül
Amca'sı olduğunu unutmayalım bu arada.

(b)
Sonra, Iowa City'de yaşayan bir arkadaşım, "eleştirmen kuş burada da var,"
diye telefon etti.

(c)
Yapraklar...

(ç)
Gül Amca, hiç unutmam, 1999'un Ekim ayında "chat"e başlamıştı. Falanca
kişi umduüunu bulamadığı ya da uykusunu bastırdığı veya işe yahut çişe gitmesi
gerektiğinden "chat"i bırakıyordu. "Leaves..."

Gül Amca, bunu "yapraklar" diye algılamıştı. "Yapraklar"ı aramış
bulamamıştı. İngilizcesi zayıf mıydı? Yoo, orta halliden iyiydi. Kendisi
bilmiyordu ama bir şairdi o. Vardır ya, kendisi bilmez.

(d)
"Cok cok."

(e)
Benim şu dünyaya bin bir haber ötüşlü kuşlar yağdırmak istediğim
zamanlardı. Gül Amca'nın o sıralar en iyi yaptığı iş nargile içmekti. Bir de,
rakı şişelerinin dibine bakıp mahreç söylemek. İnce ince şarkılar mırıldanıp
meze koyarken...

(f)
"Saraylı karı" adını taktığı bir akasya var, onunla söyleşiyor.

(g)
Tek başına rakı içmek güçtür. Beceriyor. Kedisiyle.

(ğ)
Akşama doğru, elleri titremeye başlıyor. Kuşların sabahı karşılaması kadar
akşamı uğurlamasını da bekliyor ve başlıyor. İnce sızı, o ince şarkılarından
damla damla akıyor.

(h)
"Tetebbuatla mı iştigal ediyorsunuz efendim?"

(ı)
Evet efendim. İçimden geçeni bilir gibi alınıyor. "Sepet efendim."
Akasyaya bakıyor ve "bunun adı 'biberli bastik'tir, benim icat ettiğim bir
mezedir," diyor.

(i)
Aile onu sevmiyor. Kedisi kuşları sevmiyor.

(j)
Neden sevmiyor neden bilmiyor neden onun akasyası da akşamları da kuşları
da başka neden zırt pırt düşüp bayılıyor da hiçbir şey olmamışçasına
dikiliverip insanlara "ne var yahu, n'oldu ki?" tavırlarıyla bakıyor ve neden
nedenlerini hiç düşünmüyor ve onları yaşıyor?

(k)
"Cok cok."

(l)
"Alaska'lı bir arkadaşım var," dedi. Sonra da bir Malta'lı. Hatta, onu bu
yaz Malta'ya çağırmış adam. "Uçak bileti al da gel, gerisi kolay, bende
kalırsın, yiyecek içecek sorun değil," demiş.

(m)
Yapraklar...

(n)
Yapraklar...

(o)
Dünyanın çok tenha olduğundan yakınmıyor.

(ö)
Birlikte yuvarladığımız üç dört dubleden sonra dedi ki: "Siz sanatçılar ya
da beni bağışlayın, ki öyledir kimileri de sanatçı bozuntusudur, sanatçı
bozuntuları, eserlerinize bir ad koymakta direniyorsunuz. Niçin? Bizi, kitap
okuyan, müzik dinleyen, bir resmi seyreden kişiyi daha baştan köşeye kıstırmak
için. Eserlerinize isim takmayın efendim, opus 1, opus 2, opus 3 falan diyin.
Bırakın biz onun hakiki adını düşünelim."

(p)
Gül Amca ile bir sünnet düğününde karşılaştım bir kez. Çağrılı değildi ama
gelmişti. Kan ter içindeydi. Elinde sık sık yıkandığı belli eprik bir mendil.
Elinde kendisinden bile gizlemeye çabaladığı bir hediye kutusu. Uzak, küs
akrabaların buluştuğu bir geceydi işte.

(r)
"Cok cok cok."

(s)
"Dışlanmak," demişti. Bu tür yeni sözcükleri kullanmayı hiç sevmezdi.
"Dışlanmak, her manada içlenmek değil midir?"

(t)
...Yapraklar...

(u)
...Yapraklarlarlar...

(v)
Çok ağır bir yaz geçti. Yağmur vakitleri gelmek bilmiyordu.

(y)
"Malta'lara nasıl giderim ki bu emekli maaşıyla?" dedi Gül Amca
gülümseyerek.

(z)
...Yapraklar...

Hulki Aktunç
Öykü 2000


Hulki Aktunç'un 'Gül Amca' öyküsü
http://epigraf.fisek.com.tr/index.php?num=501
Zeynep Ersel tarafından, 04/05/2001 tarihinde gönderildi.
Epigraf: Online Türkçe Edebiyat Arşivi | http://epigraf.fisek.com.tr

epigraf     Bir önceki eser:   Yeniliş / Edip Cansever
<<< -- Rasgele bir eser -- >>>
   Bir sonraki eser:   Bir Eleştiri Tanrısı İçin Ağıt / Ece Ayhan