Taşrada Düğün Hazırlıkları - 102. Aforizma / Franz Kafka
Çevremizdeki acıları bizim de çekmemiz gerekmektedir. Hepimizin ortak bir vücudu yoktur, ama ortak bir büyümesi vardır: bu ise, şu ya da bu biçimde acılar içinden çekip götürür bizi. Nasıl ki çocuk belli bir gelişim sonucu yaşamın tüm evrelerinden geçer(her evrede, istek ve korku bakımından bir önceki için erişilmez görünür aslında), yaşlanır ve sonunda ölürse, biz de bunun gibi(insanlıkla aramızdaki bağ, kendimizle aramızdaki bağdan güçsüz değildir) yaşadığımız dünyanın tüm acılarından geçerek gelişiriz. Bu konuda adalete yer yoktur, acılardan ürkmeye ya da acıları üstünlük diye yorumlamaya yer yoktur.
Franz Kafka
Taşrada Düğün Hazırlıkları, Çev: Kamuran Şipal, Cem Yayınevi, İstanbul, 2000, 5.basım
Franz Kafka'nın 'Taşrada Düğün Hazırlıkları'ndan bir bölüm
http://epigraf.fisek.com.tr/index.php?num=1030
Özgür Öğütcen tarafından, 02/11/2002 tarihinde gönderildi.
Epigraf: Online Türkçe Edebiyat Arşivi | http://epigraf.fisek.com.tr
| epigraf | Bir önceki eser: Sone 46 / William Shakespeare |
| Bir sonraki eser: Niteliksiz Adam - Gerçeklik Duygusu Varsa, O Zaman Olasılık Duygusu da Varolmalıdır / Robert Musil |